نفس صبح

آدمهای دلتنگ

آدمهایی که دررویاهای ماهستندهمیشه دلتنگند اگر نزدیک توبیایند قبل از اینکه احساسشان کنی و باورکنی که آنهارادرآغوش گرفته ای و قبل از اینکه دهانت را بازکنی و حرفی بزنی قبل ازآنکه با انگشتانت آنها را لمس کنی قلبت فشرده می شود و تمام وجودت می لرزد وازخواب بیدار می شوی ومی بینی که توهمچنان تنهای تنهایی .

اما آدمهای دنیای واقعی درکنارتوهستند کافی است اراده کنی دست دراز کنی و درآغوششان بگیری بدون آنکه قلبت بلرزد.

با نوازششان با گرمی دستشان قلبت فشرده نمی شود چون عادت داری و این عادت نشان حضور همیشه است که باید باورکنیم .

   + م ; ٧:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٧/۱٦
comment نظرات ()