نفس صبح

عاشقان

عاشقان خاموشی می گزینند.

عشق ، گرانبهاترین سکوت است ،

مرددترین ، تحمل ناپذیرترین .

عاشقان ، جویندگانند،

کسانی که دل کندن و رفتن می دانند ،

کسانی که تغییر می دهند ، فراموش می کنند.

قلبشان گواهی می دهد برای ناکامی آفریده شده اند

برای نرسیدن ، برای دربدرشدن.

عاشقان ، همچون دیوانگانند

زیراتنهایند ، تنهای تنها ،

منکوب لحظه ها ، تسلیم لحظه ها ،

غرق آب های چشم ، محروم از عشق .

مرعوبشان می کند عشق .

عاشقان ، به زیستن ادامه می دهند روزها ،

کاردیگر نمی دانند ، نمی توانند .

همیشه درراهند،

همیشه رهسپار هیچستان .

آن ها انتظار می کشند .

                       خیمه سابینس ،

   + م ; ٥:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٦/۱۳
comment نظرات ()