نفس صبح

سرخوش

هنوز

همان تارمو

همان کتاب

عزیزترین یادگارهای من است 

وقتی ناامیدی ها دوره ام می کنند ،

دست آویزم

همان رشته

و همان کتاب است .

پی نوشت :

 1- برای جاودان بودن هرچیزی باید آن را به موجودی پایدارارتباط دهیم که فنا درذات او راه ندارد .

2- گاهی اوقات دوست دارم یک ترانه  را بارهاو بارها و پشت سرهم گوش کنم مثل این :

دلم گرفته ای دوست ، هوای گریه بامن 

 ....

نه بسته ام به کس دل ، نه بسته کس به من دل

چو تخته پاره برموج ، رها ، رها ،رها من 

 

   + م ; ٦:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۸/۱٧
comment نظرات ()